Gewoon een werkdag

Ik ben op mijn werk en 't gonst. Morgen zijn de koningsspelen. In een lokaal rechts achterin zitten 16 kinderen van groep 8 achter laptops de eindtoets te maken. In twee lokalen links houdt de middenbouw een tentoonstelling over kunst. Je kunt er naar een levend schilderij kijken (met een knop 'beweging' en een knop [...]

De lezende leerkracht

Ze praat de hele dag met weinig woorden, op een toon die haar normaal vreemd is. Geaffecteerd soms. Langzaam. Zorgvuldig afwegend. In haar hoofd schakelt ze, en schakelt ze. Ze is een meester in afstemmen, aanvoelen, aftasten. Ze voert gesprekken onder haar niveau, lacht om grapjes die geen sprankje humor in zich hebben, stelt vragen [...]

Voornemen

De grootste vraag tijdens het schrijven van Sabel was waarom dit kon gebeuren. Dit slaat op pesten, buitensluiten, vervolgen en uiteindelijk uitroeien. Dit slaat ook op negeren en wegkijken en daarmee op een soort van instemming. ‘Dit is toch een park?’ De stem komt uit het niets. Ik draai me om en zie twee jongens [...]

Aandacht

Het is opa- en omadag op de school waar ik werk. Dat betekent een rij voor de kapstok, een rij voor de wc, een rij voor de koffie. Daarna zwermen ze uit. Gewapend met hun lievelingsboek (want kinderboekenweek) zitten ze op de kniekrakend lage stoeltjes bij hun kleinkinderen, soms vier per kind en kijken geïnteresseerd [...]

Toen

Hij vertelt. Over hoe het vroeger ging, hoe het was, hoe het voelde, vol overtuiging alsof hij er zelf bij was. Zelf de slag bij Zelf de revolutie Zelf watersnood En zij zijn vergeten dat het 2016 is, dat ze zelf bestaan. Ze weten niet waar hun tafels eindigen en zij beginnen, want ze hangen, [...]