Het laatste botje

Mijn favoriete beleg is dat van Maastricht. Door Alexander Farnese. Het begon op mijn geboortedag, min driehonderdvijfennegentig jaar en duurde bijna vier maanden. Het was gruwelijk. Hete olie in de loopgraven, uitroken, mijnen, kokend water, buiktyfus, na overgave een driedaagse plundering. Om je een idee te geven. Nee, geen idee? Stel je dan voor dat je …

Meer lezen over Het laatste botje

Tijd

Zolang ik me kan herinneren, ligt dat ding in huis. Een soort gladde steen met inkepingen, twintig centimeter, aan een kant taps toelopend naar een snijvlak. Bot. Ik heb de steen elke week minstens een of twee keer vast. Soms bewust, meestal achteloos. 'Het is een vuistbijl,' zegt mijn vader. 'Een echte prehistorische. Heb ik …

Meer lezen over Tijd

Bom

Wanneer ik uit de parkeergarage kom mag ik de laatste tijd alleen maar rechtsaf. De voorsorteerstrook voor linksaf is bestemd voor tegemoetkomend verkeer. Er wordt verbouwd. Alle Philipsfabrieken veranderen in woningen. Op dit moment zijn ze met het riool bezig. Maar ik wil niet rechts, ik wil links en dat kan als ik het stoplicht …

Meer lezen over Bom