3

Een goed boek

Ik denk dat dit een lang stuk wordt.
Ik wil iets onderzoeken en dat doe ik schrijvend.
Het gaat over goede boeken.

Al voor de Middag van het Kinderboek in de OBA waren er discussies op internet. Over wat een goed kinderboek is.
Lees verder

0

Gewoon een werkdag

Ik ben op mijn werk en ’t gonst.
Morgen zijn de koningsspelen.
In een lokaal rechts achterin zitten 16 kinderen van groep 8 achter laptops de eindtoets te maken.
In twee lokalen links houdt de middenbouw een tentoonstelling over kunst. Je kunt er naar een levend schilderij kijken (met een knop ‘beweging’ en een knop ‘praten’), naar presentaties kijken, zelfs schrijftips krijgen, die ik natuurlijk meteen meegenomen heb, want ja, schrijven is een kunst en tips maken alles beter. Lees verder

3

In boekwinkels

Ik was in twee boekwinkels. Een grote in een kerk, en een kleine, voor kleine lezers (en ook grote, natuurlijk). Beide in dezelfde stad.
In de een sprak ik met de eigenaresse, ze was geïnteresseerd in Sabel. Ze was geïnteresseerd in mij als klant, kwam met boekentips. Lees verder

0

De lezende leerkracht

Ze praat de hele dag met weinig woorden, op een toon die haar normaal vreemd is. Geaffecteerd soms. Langzaam. Zorgvuldig afwegend.
In haar hoofd schakelt ze, en schakelt ze. Ze is een meester in afstemmen, aanvoelen, aftasten. Lees verder

0

Boek nummer 5: Vlaams Filmpje!

Stukje:
Ik ben alleen met mijn potvis. Het water om hem heen komt steeds lager te staan. Of is het om háár heen? Is de potvis misschien een meisje? Ik vraag me af hoe je dat kunt zien en denk aan het boek op school, over jongens en meisjes, mannen en vrouwen, okselhaar dat begint te groeien en andere dingen die beginnen te groeien. Hebben potvissen een piemel? Of een vagina? Geen okselhaar, want dan moet je oksels hebben. En haar. Eigenlijk weet ik niks van potvissen.
Dan schiet me een versje te binnen. Als een potvis op een pispot pist, zit de pispot vol met potvispis. Tongbreker van mama.

7

Aandacht

Het is opa- en omadag op de school waar ik werk. Dat betekent een rij voor de kapstok, een rij voor de wc, een rij voor de koffie.
Daarna zwermen ze uit. Gewapend met hun lievelingsboek (want kinderboekenweek) zitten ze op de kniekrakend lage stoeltjes bij hun kleinkinderen, soms vier per kind en kijken geïnteresseerd in schriften en boeken, lezen voor, geven uitleg, spelen spelletjes, zetten verkleed als h Lees verder

0

De mens bewaard

Frederik Ruysch wilde de mens bewaren.
Dat deed hij door hem zorgvuldig te ontleden en elk deel te bewaren.
Op sterk water.
Geprepareerd met was. Balseming.
Longvliezen. Melkvaten. Een kinderarmpje dat twee oogleden vasthoudt. Een skelet met een gebalsemd hart. Lees verder

0

Toen

Hij vertelt.
Over hoe het vroeger ging, hoe het was, hoe het voelde, vol overtuiging alsof hij er zelf bij was.
Zelf de slag bij
Zelf de revolutie
Zelf watersnood
En zij zijn vergeten dat het 2016 is, dat ze zelf bestaan. Ze weten niet waar hun tafels eindigen en zij beginnen, want ze hangen, ze hangen aan
zijn lippen Lees verder

2

Toekomst

Over mensen die jaren geleden leefden, weten we niet zo veel. Onderzoek levert informatie op, maar het is een puzzel met ontbrekende stukjes.
Maar wat als wij het onderwerp van onderzoek zijn?
Als mensen die pas over duizenden jaren zullen leven, iets over ons willen weten?
Ik stel me voor dat ze het wereldwijde web afspeuren naar de leefgewoontes van nu. Als digitale archeologen gaan ze terug in de timeline van onze sociale media, met sprongen van millennia, tot dat kleine tijdperk dat wij nu noemen.  Lees verder

1

Tijd

Zolang ik me kan herinneren, ligt dat ding in huis.
Een soort gladde steen met inkepingen, twintig centimeter, aan een kant taps toelopend naar een snijvlak. Bot.
Ik heb de steen elke week minstens een of twee keer vast. Soms bewust, meestal achteloos.
‘Het is een vuistbijl,’ zegt mijn vader. ‘Een echte prehistorische. Heb ik als kind gevonden toen ik bij de ruïne van Brederode speelde.’ Lees verder

0

Ben ik wie ik ben?

Ik zat op een veldje en keek naar rechts. Eerst zag ik de man met de hoed, nee, eerst hoorde ik het geklingel en een zacht geruis. Ze kwamen. Ik denk dat iedereen zijn adem inhield toen ze langsliepen, het wiegen van hun kopjes, naar het gras, naar de staart van de voorganger. Lees verder

0

Dead Elvis

Dead Elvis typt een blog.
‘Opweg, is dat één woord, of is het op weg?’
En even later: ‘Ik heb nu zes zinnen, maar het is niks.’
Iets is nooit niks, denk ik. Zes zinnen is een begin.
Later vraag ik of het lukt.
Dead Elvis laat een wat langgerekt zuchtende ‘ja’ horen, gevolgd door ‘denk ik’. Lees verder

0

Matinee

Ik ging naar de matinee in Pand P, maar toen ik daar aankwam was het bar-restaurantgedeelte op twee mensen na verlaten en ook stond er een verlaten tafel met boeken. Niemand die om een kaartje vroeg.
Ik liep de trap op, tegen de klapdeur hing een aankondiging van een lezing. Eenmaal in de gang stuitte ik op dichte deuren en ik had geen idee achter welke deur de matinee was. Lees verder

0

Hoe doe je stoer?

Een boek over hoe je stoer moet zijn.
Dat vroeg ze, en ze keek me aan met een blik die zei dat ze het meende, dat het een probleem was dat ze ging aanpakken, zo zeker als een stratenmaker over zand uitkijkt en weet hoe hij het zal dichten: steen voor steen.
Zo onzeker als diezelfde stratenmaker omdat er nog geen stenen zijn geleverd.  Lees verder

0

In de bus

Bij het bushokje bij het zwembad staan ongeveer acht Indische vrouwen met het dubbele aan kinderen, en als ik later in de bus zit lijk ik ineens niet meer in Eindhoven te zijn. De zon, de muziek uit mijn oortjes en daaronder de murmelende stemmen van al die kinderen, waar ik een soort van op wegdrijf. Bij elke halte stapt een moeder met kinderen uit tot ik weer gewoon de geluiden hoor die ik altijd hoor, het omroepen van de volgende halte en het gepiep van de scanner, de geluiden van de stad.
Ik hou van stadsbussen.
Mijn vriend niet, die houdt van streekbussen.

Ik schreef een boek

 

0

Marathon

Een Star Warsmarathon houden is een hele opgave. Zeker als je de films al zo vaak gezien hebt dat je elke willekeurige acteur zou kunnen vervangen, mocht je op miraculeuze wijze teruggaan naar de jaren ’70 en op de set belanden. Yodataal? Geen probleem wij vinden dat. Lees verder

0

Tilt

Gaat u vandaag nog reizen?
Vlak voor we wilden inchecken kregen we twee dagkaarten aangeboden.
In de trein keek de conductrice bedenkelijk en zei dat we in Eindhoven hadden uitgecheckt en dat reizen naar Tilburg vanuit Utrecht over Eindhoven wel erg om was. Lees verder

0

Bibliotherapie

Bi-blio-the-ra-pie
znw \ bi-bli-o:-the:-ra:-‘pi

het voorschrijven van fictie voor de kwalen des levens
(Berthoud en Elderkin, 2013)

Proza brengt afleiding, proza geneest. Hét uitgangspunt van De Boekenapotheek, kort omschreven als Lees & Genees. Lees verder

Galerij
0

Na de stad

De stad is lelijk, maar achter de industrieterreinen stroomt de Dommel. In de weilanden staan elektriciteitsmasten en afhankelijk van hoe de wind staat hoor je A67. In de verte de gebouwen van ASML en het MMC. Via de weilanden, modderplassen en poortjes kom je op het pad langs het water. Hoe vaak je er ook komt, de begroeiing is altijd anders. In de zomermaanden is het pad overwoekerd door brandnetels, riet en wilgen. Dan kun je niet verder. Lees verder

Galerij
0

Wormgat

De schrijvers van de Ronde Tafel organiseerden een middag. Een paar mensen kwamen spreken. We aten pruimentaart, stapten over steigers scheve traptreden op, zaten in de zaal waar PC Hooft ooit zat, schudden handen, hoofden, knikten, verwonderden ons. Lees verder

Galerij
0

Bier

In de tweede helft van de 19e eeuw trok de monnik Sebastianus Wyart vanuit Frankrijk naar Nederland om een nieuw onderkomen te zoeken voor de kloosterorde. In Berkel-Enschot vond hij een stuk heide, een schaapskooi en enkele hoeven, die eigendom waren geweest van koning

Lees verder

Quote
0

Ik ging met een vriendin naar de FeelGood Market. Zij had haar hond meegenomen, maar eenmaal in mijn huis besloten we dat de hond wel bij Bart achter kon blijven. We liepen over de Mathildelaan waar ik wees en vertelde over de Engelse bom die later een Duitse bom bleek te zijn. Lees verder

0

Gedachtes bij een pakje

Ik bestel een boek bij Bol. Dat doe ik niet vaak, alleen als het boek nergens anders te krijgen is of als het erg duur is en alleen tweedehands nog enigszins betaalbaar, of als ik het gewoon erg snel wil hebben, dus eigenlijk is dat best vaak. Het betreffende boek is een kaartenboek van Lees verder

Quote
0

Het is dertig graden en wij gaan naar de stort. Die in Eindhoven aan de Kanaaldijk-z heeft een onopvallende ingang. Bij de slagboom laten we de stadspas zien. Als de slagboom openstaat legt een man uit waar alles moet. Ik luister maar half, een openstaande slagboom maakt me nerveus. Lees verder

Quote
1

We zitten in het gras op de heuvel, omringd door palen en eten onze meergranen boterhammen.
Onder ons liggen of lagen de resten van mensen die hier meer dan drieduizend jaar geleden misschien ook zo zaten, zonder blauwe koelbox.
Het is niet stil in het bos, maar we zijn zo gewend aan de herrie van verkeer en ventilatoren in de stad, dat het hier stil lijkt. Tot er een vliegtuig laag overkomt. Het vliegveld is niet ver, mensen van en naar hun bestemmingen.
En wij zitten op de grafheuvels. Tussen de gehuchten Toterfout en Halfmijl. Hier was vroeger een uitgestrekte heide, onderbroken door berken en eiken.
Heide en grafheuvels en Toterfout en Halfmijl. Mijn hoofd vult zich met verhalen.

Quote
0

Het rapportenboekje. Op de voorkant een jongen en een meisje met de armen over elkaar, getekend door Dick Bruna. Het is meer dan 35 jaar oud, in 1980 is er voor het eerst in geschreven. Toen was ik zes jaar oud. Betekenis der cijfers: 10 uitmuntend, 9 zeer goed, 8 goed, 7 ruim voldoende, Lees verder

0

Opruim

Ik haal de boeken uit de kast. De kamer verandert in een boekenzee. Er blijft een laag stof achter die met één veeg niet weg te halen is. Bart maakt een vlek op het keukenblad door er een fles gootsteenontstopper op te Lees verder

0

Poëziealbum

Ik heb mijn poëziealbum van toen ik vier was nog. Op de eerste pagina staat een tekening op zijn kop, van een schommel en een touwladder. Op de schommel zit een meisje met een blauwe jurk aan en een roze strik op haar hoofd. Ze hangt ook aan de touwladder, probeert omhoog Lees verder

Quote
0

Als we het pad aflopen en bij het open veld uitkomen zien we een ree die zich tegoed doet aan klaver. Het is een smal, rechthoekig klaverveld, de boer heeft een strook laten staan tussen gemaaide vlakken. De klaver is zo hoog dat alleen zijn rug te zien is en de topjes van zijn oren. Hij hapt Lees verder

Link
0
de herfst stormt binnen zonder kloppen
de lucht ruikt naar afgerukt blad en splinters
de zomer is voorgoed voorbij alleen weet ze dat nog niet
spruitjes smaken niet zonder nachtvorst
wat is dat toch met ijs
is dat hoe vechtlust smaakt
Galerij
0

Schooldag

De kinderen zitten in het lokaal. Hun stemmen zijn harder dan de wind langs de duikelrekken, buitelend over de speelplaats in achtervolging van kleuters met scheppen, paardentuig en loshangende wanten.
Binnen voelt het als haringen in een ton vol zoutkristallen en geur. Kinderzweet, hardwerkend en lui tegelijk.
Schoenen onder de kapstok voetengeur, voetbalgras op broeken, modderknieën.
Hun pennen tikken op tafels vol lijm en krassen en vlekken, onbestemd plakkerig.
De niet-schrijfhand vlak op papier laat vocht achter. Omtrek en oppervlakte, waarin inkt en toekomst vervagen.
Ze werken.
Ze wachten zonder het te weten.
0

Kankerwensput

‘Wilt u een wens doen?’
‘Nee, sorry, ik moet de trein halen.’
Ik zie de jongen kijken. Hij weet even niet wat hij moet zeggen. Hij zag me aan komen lopen en moet gedacht hebben: die wil vast een wens doen. Lees verder

Link
0

Mijn moeder was een grote vrouw. Eén meter tweeëntachtig. En stevig.
Je zou niet denken dat ze ooit in een rugzak zou passen.
En toch paste ze.
Ik weet nog dat we luisterden naar een speech. Of misschien was het Lees verder

Quote
0

Ik heb mezelf deze week heel veel vragen gesteld.
Want ik was even ‘weg’.
Thuis op de bank met griep. Het contact met de buitenwereld uitsluitend digitaal. Lees verder

Galerij
0

Zwart Water

Zwart Water gaat over voor je familie zorgen, je eerste liefde, over vriendschap. Het gaat over zeemonsters, drie broers, over graan en rogge. Over bijgeloof, de Oostzee, schapen, zand. Over voetstappen op het dek en kakkerlakken. Over een duinheks. Maar vooral over je angsten overwinnen en overleven.

Nieuwsgierig? Zwart Water is te koop in de boekhandel.

0

Boven de voetjes afgezaagd

Ze zitten in het directiekantoor. Met z’n drieën. Hooguit acht jaar oud.
De één is impulsief en staat niet altijd in contact met zijn geweten. De tweede is vooral jong en naïef. De derde is een meeloper. Als de stoere jongen tegen wie je opkijkt het doet, dan doe je mee. Ook al wéét je dat het niet hoort. Lees verder