Als ik geen … , dan

Morgen vierhonderd jaar geleden begon de kerkvergadering die leidde tot het verbieden van de remonstrantse geloofsovertuigingen. Niet dat dat zin heeft gehad…
Als ik geen ongelovige was geweest, dan was ik vast remonstrant. Ik heb wel eens op hun website gekeken en overwogen een dienst bij te wonen.
Officieel ben ik protestant. Mijn oma was dat ook lange tijd, tijdens haar huwelijk met mijn opa, maar toen hij stierf keerde ze terug naar het katholieke geloof. Ze miste Maria.
In mijn herinnering ging ze elk jaar naar Lourdes en kwam terug met heilig water dat ze in flessen bewaarde en dronk op speciale dagen. Met kerst een glaasje eau bénite, onder het geborduurde laatste avondmaal aan de muur.
Als kind ging ik met haar naar de kerk. Later sprak ze me een keer aan toen ik ‘jee’ zei. Wist ik veel, thuis waren we niet gelovig. We zeiden alleen een gebed voor en na de maaltijd, maar dat was om het begin en eind aan te geven. ‘Here, zegen deze spijzen, amen’ en GO! Op school leerde ik wel de bijbelverhalen en psalmen. Ik denk dat ik nog kan meezingen als ik ze zou horen. En je hoeft niet gelovig te zijn om in te zien dat ze veel waarde hebben.
Tegenwoordig kom ik alleen nog als toerist in de kerk. Maar toch ben ik nieuwsgierig naar de remonstranten. De berichten op de site van de gemeenschap hier in Eindhoven spreken me aan. Het lijkt me een geloofsgroep die met de tijd is meegegaan.
Grappig, ik had nooit gedacht dat ik nieuwsgierig zou zijn. Ik hou niet van rituelen, dogma’s, geboden, aparte scholen of leerregels. Maar tijdens het schrijven van Maria leerde ik over het ontstaan en de achtergrond van de remonstranten. In de 17e eeuw waren ze een soort van vernieuwers, toleranter dan men gewend was. Humaner, met ideeën als: de mens zelf kan iets bereiken. Dit afgezet tegen de ‘totale verdorvenheid van de mens’ zoals de calvinisten beweerden.
Hun ideeën klonken mooi, maar er waren genoeg tegenstanders: strenge predikanten die uit de Zuidelijke Nederlanden gevlucht waren voor de Spaanse Inquisitie. Er ontstond verdeeldheid en dat kon niet, daar was geen ruimte voor. Ons land bestond pas net, een echte eenheid was het niet. Het was een beetje ieder voor zich en God voor ons allen.
Op de Synode van Dordrecht, die op 13 november 1618 begon, werd er een einde gemaakt aan de onrust. De remonstranten vluchtten en begonnen in het geheim het Remonstrantse Broederschap.

In oktober kwam mijn tiende boek uit, de historische roman Maria. Over de vrouw van Hugo de Groot, zijn ontsnapping en de achtergronden daarvan.

 

3 gedachten over “Als ik geen … , dan

  1. Mooie blog! Je boek Maria ga ik zeker lezen.
    Afgelopen weekend was ik in Dordrecht om de vijftigste verjaardag van mijn Dordtse schrijfvriendin te vieren. Naast het vieren keek ik mijn ogen uit in de prachtige oude binnenstad. In Het ‘Hof van Nederland’ hoorde ik over de Synode van Dordrecht. Zo leuk om er hier in jouw blog ook over te lezen. Ik ben aan het schrijven over Abel Tasman, ontdekkingsreiziger in de 17e eeuw, en verslindt momenteel alles wat in die periode speelt.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s