Voornemen

De grootste vraag tijdens het schrijven van Sabel was waarom dit kon gebeuren. Dit slaat op pesten, buitensluiten, vervolgen en uiteindelijk uitroeien. Dit slaat ook op negeren en wegkijken en daarmee op een soort van instemming.

‘Dit is toch een park?’
De stem komt uit het niets. Ik draai me om en zie twee jongens van mijn oude school. Hoe ze heten weet ik niet. De ene, een lange slungel met een pet en spierwit haar, kijkt om zich heen. ‘Bomen, gras, zand, modder.’ Hij knikt. ‘Ja, het is een park.’
Ik sta op.
De andere jongen heeft een gezicht vol sproeten. ‘Als dit een park is, mag jij hier niet zijn.’
De slungel met de pet knikt. ‘Ze zijn vergeten een bordje verboden voor Joden neer te zetten.’
Ik vraag me af tegen wie ze het hebben. Dan snap ik dat ze mij bedoelen. Het is of de geesten in een koude stroom door mijn lijf trekken. Ik mag hier niet zijn.
De jongens zetten een stap vooruit. Ik zet een stap terug. Ergens achter hen besluipt Sabel een duif met een broodkorst.
‘Dit is geen park,’ zeg ik.
Pet en Sproetenkop grijnzen. ‘We hebben net gezegd dat dit een park is, dus dan is het een park. En wie mogen er niet in parken komen?’
‘Kabouters?’ zeg ik.
‘Joden!’ briest Pet. ‘En wat ben jij?’
‘Een Jood.’
‘Zo moeilijk is dat toch niet,’ zegt Sproetenkop.

Het antwoord brengt veel verwarring. Als ik nu op social media kijk wordt mijn verwarring groter. Het voelt alsof ik op de barricade moet, maar terwijl ik ervoor sta en opkijk zie ik het einde niet, zie ik het doel niet, zie en hoor ik mezelf niet.
Wat kan ik nou bereiken?
Wie zit op mij te wachten?
Wat vind ik er eigenlijk van?
Waarvoor wil ik strijden?
En dan voel ik me eerst verward, dan stom en dan laf. Maar ook opstandig. En ten slotte weer verward. Die verwarring maakt dat ik niks doe (behalve een beetje retweeten en liken), ik zou niet weten wat en hoe. Alleen maar waarom.

Omdat respect het allerbelangrijkste is.
Voor andere culturen. Voor de natuur. Voor kunst, voor arbeid. Voor inzet. Voor vrouwen, ouderen, kinderen, dieren. Respect voor eigenheid, meningen, creativiteit.
Je noemt vluchtelingen geen asielplaag, eist niet het patent op broccolizaad, boort niet naar olie op de noordpool, grijpt geen vrouwen bij hun kruis, betaalt schrijvers voor hun uitleningen via schoolbibliotheken, …
…neemt een minuut.
Desnoods een halve.

Gewoon om na te denken.
Voel even.
Verplaats je even in een ander.

De mannen duwen ons een auto in en dan rijden we door de straten van Amsterdam. Buiten is alles leeg en kaal. Misschien is heel Amsterdam opgepakt en zijn wij de laatsten. Feest voor de mannen in ’t zwart. We hebben ze gevonden! De laatste Joden. Nu hebben we eindelijk rust.
We rijden verder en nu zie ik toch mensen. Met boodschappen, met kinderen, met de fiets. Ze haasten zich over straat, verscholen achter dikke sjaals. Ik druk mijn neus tegen de ruit. Eigenlijk lijkt alles heel gewoon. Maar dat kan niet. Dat kán gewoon niet.
En toch is het zo. Een dikke mevrouw veegt de stoep voor haar huis. Een oude man met een gedeukte hoed kijkt door een etalageruit naar binnen. Twee jongens prikken met een bezemsteel een gat in het ijs van de gracht. Een derde staat erbij en kijkt ernaar, met zijn voeten stampend tegen de kou en in zijn handen blazend. Hij draait zijn hoofd als we voorbijkomen en kijkt me een tel aan. Dan gaat zijn blik weer naar het wak in het ijs, alsof wij gewone voorbijgangers zijn. Gewone mensen in een auto, op weg naar een onbelangrijke plek.

Wat ga ik doen?
Ik blijf bij mezelf. Ik doe mijn werk.
Schrijven, want boeken en verhalen geven ons inzicht, brengen ontspanning.
Werken in het onderwijs, werken aan zelfvertrouwen, gevoel voor (eigen)waarde en een open blik. Kinderen leren over oorzaak en gevolg.
Misschien is moderne geschiedenis wel het allerbelangrijkste vak.

Een fijn 2017.

De teksten zijn uit Sabel, mijn nieuwe jeugdboek dat in april verschijnt bij Hoogland en Van Klaveren.
Ik schreef een roman over het Burgerweeshuis in Amsterdam.

 

 

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s