Ben ik wie ik ben?

Ik zat op een veldje en keek naar rechts. Eerst zag ik de man met de hoed, nee, eerst hoorde ik het geklingel en een zacht geruis. Ze kwamen. Ik denk dat iedereen zijn adem inhield toen ze langsliepen, het wiegen van hun kopjes, naar het gras, naar de staart van de voorganger. We stonden op en volgden ze en een stem op de koptelefoon zei dat we ons eigen pad moesten kiezen, dat je zelf mocht weten waar je liep. Maar op dat moment liep ik al in de kudde en ergens voelde ik me heel belangrijk. Een van hen. Ik wilde bij ze horen, ertussen lopen, niet erachter of ernaast. Het was een heel basaal, kinderlijk gevoel.
Later, toen de schapen ons verlieten en met de herder verdwenen, miste ik ze al voor ik ze niet meer zag. Ik hoorde weer bij de groep mensen die verder over de heide en door het bos liep, met lampjes aan de stokken.

img_5121

 

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s