Tilt

Gaat u vandaag nog reizen?
Vlak voor we wilden inchecken kregen we twee dagkaarten aangeboden.
In de trein keek de conductrice bedenkelijk en zei dat we in Eindhoven hadden uitgecheckt en dat reizen naar Tilburg vanuit Utrecht over Eindhoven wel erg om was.
Ik ben niet zo goed in het overtreden van regels. Alleen door rood rijden/lopen/fietsen als er niemand aankomt is noodzakelijk, want wachten als je de tijd beter kunt gebruiken om te leven kan ik niet opbrengen.
Het festival van Tilt vond plaats in de NWE Vorst, een sfeervol, hokkerig pand. In een hoek van het café stond de stoel opgesteld waar bezoekers naar onze podcast* konden luisteren. Dat deden in de tijd dat ik er was welgeteld drie mensen.

’t Begin van alle dingh is swaer. Maer ’t wert veel lichter achter naer.

Er was wel een bezoeker die in de stoel neerplofte, bovenop de koptelefoon. Toen we ho en hu riepen zei hij: als ie kapot is, weet je me te vinden. Daarna bleef hij zitten, staarde naar zijn telefoon en negeerde ons verder.
Ik vroeg me af of het een bekende Nederlander was, want hij ging daar toch zelf van uit. En mij kwam hij heel bekend voor. Maar niemand anders scheen hem te kennen. En toch… hij deed me aan iemand denken. Van vroeger. Ik appte een vriendin: Weet jij nog, die jongen op de havo, zware stem, volwassen type? Ze wist niet wie ik bedoelde. Ik appte: Misschien heette hij Marcel. Of Marc? Die laatste naam deed een belletje rinkelen. Die het altijd over sex had? Ja, die!
De volgende dag wist ik het zeker. Hij was het. Nu kan ik een bericht op zijn facebookpagina achterlaten. Of hij onze koptelefoon uit zijn reet wil halen.
Maar terug naar Tilt. In de rode salon zag ik het optreden van Mirke Kist en ik was onder de indruk. Van de mooie zinnen, het verhaal zelf, het feit dat ze voordroeg zonder papier.
De mooiste verhalen laten iets achter.
Ik veranker die gedachte in mijn hoofd. Die verhalen lees en hoor ik graag. Probeer ze te schrijven. Alle andere zijn als wachten voor een stoplicht, terwijl er niemand aankomt.

* De verhalen van de podcast zijn het luisteren waard. Binnenkort. En ‘onze’ is een groot woord, want het in een initiatief van Watershed Eindhoven.

 

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s