Quote
0

Ik heb mezelf deze week heel veel vragen gesteld.
Want ik was even ‘weg’.
Thuis op de bank met griep. Het contact met de buitenwereld uitsluitend digitaal.
Dit in combinatie met lezen en schrijven over de Tweede Wereldoorlog, Kamp Vught. De dagboeken van David Koker, Helga Deen, Klaartje de Zwarte-Walvisch en Anne Frank. Herinneringen van Jan van de Mortel, veel ervaringsverslagen, beelden van Andere Tijden.
Vervreemdend.
Als schrijver verdwijn je als het ware in de wereld van je boeken. Je leeft je in en vraagt je af hoe het zou zijn.
Het moeilijkste vind ik om de beslissingen van je personages te motiveren als het gaat om echte gebeurtenissen. Om na te gaan wat ze doen, en vooral waarom. Hoe reageer je als ouder op vragen over concentratiekampen? Wat snap je als kind van de situatie waar je in zit?
Ik weet het niet en het lukt me niet om dit te bedenken.
Alles wat in me opkomt voelt onecht.
Alleen zij die het meegemaakt hebben kunnen het weten.
Maar ik schuif dat gevoel aan de kant, want dit boek wil ik schrijven.

De griep versterkt alles, zodat je wegzakt in een soort put van vragen en gevoelens. Voor mij is ziek zijn controleverlies en dat gevoel komt misschien voor 0,001% overeen met het gevoel van leven in een oorlog.
Dat is absolute controleverlies.
En ik bedenk me dat ik thee kan pakken, aspirines, met een dekbed op de bank kan liggen, een warme douche kan nemen en als het moet naar de dokter kan gaan.

En dan is de griep over en moet ik weer terugkeren naar het echte leven. De controle terug.
Volgende week ga ik me weer bezighouden met onderwijs.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s