Ben ik wie ik ben?

Ik zat op een veldje en keek naar rechts. Eerst zag ik de man met de hoed, nee, eerst hoorde ik het geklingel en een zacht geruis. Ze kwamen. Ik denk dat iedereen zijn adem inhield toen ze langsliepen, het wiegen van hun kopjes, naar het gras, naar de staart van de voorganger. Lees verder

Matinee

Ik ging naar de matinee in Pand P, maar toen ik daar aankwam was het bar-restaurantgedeelte op twee mensen na verlaten en ook stond er een verlaten tafel met boeken. Niemand die om een kaartje vroeg.
Ik liep de trap op, tegen de klapdeur hing een aankondiging van een lezing. Eenmaal in de gang stuitte ik op dichte deuren en ik had geen idee achter welke deur de matinee was. Lees verder

be brave

Hoe doe je stoer?

Een boek over hoe je stoer moet zijn.
Dat vroeg ze, en ze keek me aan met een blik die zei dat ze het meende, dat het een probleem was dat ze ging aanpakken, zo zeker als een stratenmaker over zand uitkijkt en weet hoe hij het zal dichten: steen voor steen.
Zo onzeker als diezelfde stratenmaker omdat er nog geen stenen zijn geleverd.  Lees verder

In de bus

Bij het bushokje bij het zwembad staan ongeveer acht Indische vrouwen met het dubbele aan kinderen, en als ik later in de bus zit lijk ik ineens niet meer in Eindhoven te zijn. De zon, de muziek uit mijn oortjes en daaronder de murmelende stemmen van al die kinderen, waar ik een soort van op wegdrijf. Bij elke halte stapt een moeder met kinderen uit tot ik weer gewoon de geluiden hoor die ik altijd hoor, het omroepen van de volgende halte en het gepiep van de scanner, de geluiden van de stad.
Ik hou van stadsbussen.
Mijn vriend niet, die houdt van streekbussen.

Ik schreef een boek

 

Marathon

Een Star Warsmarathon houden is een hele opgave. Zeker als je de films al zo vaak gezien hebt dat je elke willekeurige acteur zou kunnen vervangen, mocht je op miraculeuze wijze teruggaan naar de jaren ’70 en op de set belanden. Yodataal? Geen probleem wij vinden dat. Lees verder

IMG_4559

Dag van de dieren

Ik zag een vos. Hij liep door het weiland aan de andere kant van de Dommel en ging in het gras zitten. Hij was op zijn gemak, dit was zijn terrein. Toen hij ons hoorde schoot hij Lees verder

IMG_4310

Tilt

Gaat u vandaag nog reizen?
Vlak voor we wilden inchecken kregen we twee dagkaarten aangeboden.
In de trein keek de conductrice bedenkelijk en zei dat we in Eindhoven hadden uitgecheckt en dat reizen naar Tilburg vanuit Utrecht over Eindhoven wel erg om was. Lees verder

Bibliotherapie

Bi-blio-the-ra-pie
znw \ bi-bli-o:-the:-ra:-‘pi

het voorschrijven van fictie voor de kwalen des levens
(Berthoud en Elderkin, 2013)

Proza brengt afleiding, proza geneest. Hét uitgangspunt van De Boekenapotheek, kort omschreven als Lees & Genees. Lees verder

IMG_4069

Na de stad

De stad is lelijk, maar achter de industrieterreinen stroomt de Dommel. In de weilanden staan elektriciteitsmasten en afhankelijk van hoe de wind staat hoor je A67. In de verte de gebouwen van ASML en het MMC. Via de weilanden, modderplassen en poortjes kom je op het pad langs het water. Hoe vaak je er ook komt, de begroeiing is altijd anders. In de zomermaanden is het pad overwoekerd door brandnetels, riet en wilgen. Dan kun je niet verder. Lees verder

IMG_0809

Wormgat

De schrijvers van de Ronde Tafel organiseerden een middag. Een paar mensen kwamen spreken. We aten pruimentaart, stapten over steigers scheve traptreden op, zaten in de zaal waar PC Hooft ooit zat, schudden handen, hoofden, knikten, verwonderden ons. Lees verder

IMG_0027

Bier

In de tweede helft van de 19e eeuw trok de monnik Sebastianus Wyart vanuit Frankrijk naar Nederland om een nieuw onderkomen te zoeken voor de kloosterorde. In Berkel-Enschot vond hij een stuk heide, een schaapskooi en enkele hoeven, die eigendom waren geweest van koning

Lees verder

Pies

Ik ging met een vriendin naar de FeelGood Market. Zij had haar hond meegenomen, maar eenmaal in mijn huis besloten we dat de hond wel bij Bart achter kon blijven. We liepen over de Mathildelaan waar ik wees en vertelde over de Engelse bom die later een Duitse bom bleek te zijn. Lees verder

Gedachtes bij een pakje

Ik bestel een boek bij Bol. Dat doe ik niet vaak, alleen als het boek nergens anders te krijgen is of als het erg duur is en alleen tweedehands nog enigszins betaalbaar, of als ik het gewoon erg snel wil hebben, dus eigenlijk is dat best vaak. Het betreffende boek is een kaartenboek van Lees verder

IMG_3724

Ik moest een stukje schrijven…

Gisteren ging ik naar het theater festival Boulevard in Den Bosch. Ik moest een stukje schrijven voor de festivalkrant over een voorstelling die ik zelf had uitgekozen. Ik haalde een vriendin op en we dronken eerst ijskoffie en toen wijn op de Parade, bezochten Zomaargasten Lees verder

Afval

Het is dertig graden en wij gaan naar de stort. Die in Eindhoven aan de Kanaaldijk-z heeft een onopvallende ingang. Bij de slagboom laten we de stadspas zien. Als de slagboom openstaat legt een man uit waar alles moet. Ik luister maar half, een openstaande slagboom maakt me nerveus. Lees verder

Grafheuvels

We zitten in het gras op de heuvel, omringd door palen en eten onze meergranen boterhammen. Onder ons liggen of lagen de resten van mensen die hier meer dan drieduizend jaar geleden misschien ook zo zaten, zonder blauwe koelbox. Lees verder

eindhoveninbeeld

Bom

Wanneer ik uit de parkeergarage kom mag ik de laatste tijd alleen maar rechtsaf. De voorsorteerstrook voor linksaf is bestemd voor tegemoetkomend verkeer. Er wordt verbouwd. Alle Lees verder

To the point

Het rapportenboekje. Op de voorkant een jongen en een meisje met de armen over elkaar, getekend door Dick Bruna. Het is meer dan 35 jaar oud, in 1980 is er voor het eerst in geschreven. Toen was ik zes jaar oud. Betekenis der cijfers: 10 uitmuntend, 9 zeer goed, 8 goed, 7 ruim voldoende, Lees verder

Opruim

Ik haal de boeken uit de kast. De kamer verandert in een boekenzee. Er blijft een laag stof achter die met één veeg niet weg te halen is. Bart maakt een vlek op het keukenblad door er een fles gootsteenontstopper op te Lees verder

Poëziealbum

Ik heb mijn poëziealbum van toen ik vier was nog. Op de eerste pagina staat een tekening op zijn kop, van een schommel en een touwladder. Op de schommel zit een meisje met een blauwe jurk aan en een roze strik op haar hoofd. Ze hangt ook aan de touwladder, probeert omhoog Lees verder

Klaver

Als we het pad aflopen en bij het open veld uitkomen zien we een ree die zich tegoed doet aan klaver. Het is een smal, rechthoekig klaverveld, de boer heeft een strook laten staan tussen gemaaide vlakken. De klaver is zo hoog dat alleen zijn rug te zien is en de topjes van zijn oren. Hij hapt Lees verder

Seizoen

de herfst stormt binnen zonder kloppen
de lucht ruikt naar afgerukt blad en splinters
de zomer is voorgoed voorbij alleen weet ze dat nog niet
spruitjes smaken niet zonder nachtvorst
wat is dat toch met ijs
is dat hoe vechtlust smaakt

Schooldag

De kinderen zitten in het lokaal. Hun stemmen zijn harder dan de wind langs de duikelrekken, buitelend over de speelplaats in achtervolging van kleuters met scheppen, paardentuig en loshangende wanten.
Binnen voelt het als haringen in een ton vol zoutkristallen en geur. Kinderzweet, hardwerkend en lui tegelijk.
Schoenen onder de kapstok voetengeur, voetbalgras op broeken, modderknieën.
Hun pennen tikken op tafels vol lijm en krassen en vlekken, onbestemd plakkerig.
De niet-schrijfhand vlak op papier laat vocht achter. Omtrek en oppervlakte, waarin inkt en toekomst vervagen.
Ze werken.
Ze wachten zonder het te weten.

Kankerwensput

‘Wilt u een wens doen?’
‘Nee, sorry, ik moet de trein halen.’
Ik zie de jongen kijken. Hij weet even niet wat hij moet zeggen. Hij zag me aan komen lopen en moet gedacht hebben: die wil vast een wens doen. Lees verder

Vruchtbare grond

Mijn moeder was een grote vrouw. Eén meter tweeëntachtig. En stevig.
Je zou niet denken dat ze ooit in een rugzak zou passen.
En toch paste ze.
Ik weet nog dat we luisterden naar een speech. Of misschien was het Lees verder

We gaan!

Ik schreef een kinderboek over Kamp Vught.
Het telt ongeveer 20.000 woorden, wat niet veel is. Maar om die woorden te kunnen schrijven, heb ik meer dan het tienvoudige aan woorden gelezen. Lees verder

IMG_2845

Dubbel D

Je leest soms wat je wilt lezen, of dat er nou staat of niet.
De Duizenddraadsteeg in Leiden.
De Steeg van Duizend Draden.
Ik vond hem op een oude kaart en besloot dat de lakenhandelaar uit Lees verder

Van de wereld

Ik heb mezelf deze week heel veel vragen gesteld.
Want ik was even ‘weg’.
Thuis op de bank met griep. Het contact met de buitenwereld uitsluitend digitaal. Lees verder

IMG_1863

Schrijven is koken

Soms vaak verbaas ik me erover hoeveel boeken er in de boekwinkels liggen. En sinds Selexyz en de Slegte getrouwd zijn raak ik zwaar overprikkeld als ik langs de tafels en kasten loop.
En toch kom ik er graag. Lees verder

Soe_Orm_1555

Zwart Water

Zwart Water gaat over voor je familie zorgen, je eerste liefde, over vriendschap. Het gaat over zeemonsters, drie broers, over graan en rogge. Over bijgeloof, de Oostzee, schapen, zand. Over voetstappen op het dek en kakkerlakken. Over een duinheks. Maar vooral over je angsten overwinnen en overleven.

Nieuwsgierig? Zwart Water is te koop in de boekhandel.

Boven de voetjes afgezaagd

Ze zitten in het directiekantoor. Met z’n drieën. Hooguit acht jaar oud.
De één is impulsief en staat niet altijd in contact met zijn geweten. De tweede is vooral jong en naïef. De derde is een meeloper. Als de stoere jongen tegen wie je opkijkt het doet, dan doe je mee. Ook al wéét je dat het niet hoort. Lees verder